سالها نرخ بهره پایین و وام آسان، قیمت خانه در کانادا را از توان درآمد نسل جوان بالاتر برد و عمیقتر شدن شکاف ثروت بقیه کار را کرد. به همین دلیل است که طبق گزارش می ۲۰۲۶ اداره آمار کانادا، حدود یک نفر از هر شش کانادایی ۲۵ تا ۳۹ ساله هنوز با پدر و مادرش زندگی میکرد و در تورنتو یک نفر از هر چهار نفر.
من مجتبی عسگریان هستم، مشاور ارشد املاک در تورنتو، و این عدد بیشتر از هر نمودار قیمتی کار روزمره من را توضیح میدهد. در بهار ۲۰۲۶ سه گزارش نزدیک به هم منتشر شد: یکی درباره جوانهایی که با والدینشان زندگی میکنند، یکی درباره شکاف ثروت و یکی درباره بازار اجاره تورنتو بزرگ. این سه گزارش کنار هم یک فشار واحد را از سه زاویه نشان میدهند.
آمار اداره آمار کانادا درباره جوانهایی که با والدین زندگی میکنند
طبق گزارش می ۲۰۲۶ اداره آمار کانادا، تقریباً یک نفر از هر شش میلنیال کانادایی، یعنی افراد بین ۲۵ تا ۳۹ سال، هنوز با پدر و مادرش زندگی میکرد. اوایل دهه ۹۰ میلادی حدود ۸ درصد این گروه سنی با خانواده زندگی میکردند. در زمان گزارش می ۲۰۲۶ این رقم از ۱۶ درصد گذشته بود، یعنی تقریباً دو برابر نسل بومرها. طی چند دهه، توانایی مستقل شدن برای نسل جدید به شکل قابل ملاحظهای ضعیفتر شده است. گزارش مستقیماً به بحران مسکن و شرایط مالی و کردیت اشاره میکند: سالها نرخ بهره پایین و وامهای راحت باعث شد قیمت خانهها مدام بالا برود و به جای اصلاح بازار، یک حباب بزرگ مسکن شکل بگیرد. همین گزارش نشان میدهد تا سال ۲۰۲۶ تعداد جوانهایی که با همسر یا بچه زندگی میکنند هم به شدت کم شده بود. خیلیها تشکیل خانواده را عقب انداختهاند چون از نظر مالی توانش را ندارند. مسئله فقط خرید خانه نیست، مسئله این است که نسلی نتوانسته وارد مرحله بعدی زندگی شود.
تورنتو بدتر از میانگین کشور است
در گزارش می ۲۰۲۶ اداره آمار کانادا، حدود ۲۶ درصد افراد ۲۵ تا ۳۹ ساله تورنتو هنوز با خانوادهشان زندگی میکردند، یعنی بیشتر از یک نفر از هر چهار نفر. در همان گزارش، نزدیک به نیمی از جوانهای زیر ۳۰ سال تورنتو خانه مستقل نداشتند. این مشکل فقط مربوط به تورنتو و ونکوور هم نیست. تا می ۲۰۲۶، شهرهایی که قبلاً گزینه ارزانتر شناخته میشدند، یعنی کلگری، مونترال، وینیپگ و هلیفکس، همگی شاهد بالا رفتن شدید درصد جوانهایی بودند که با خانواده زندگی میکنند. کانادا همیشه برای خانوادههای مهاجر جذاب بوده چون پدر و مادرها امید داشتند بچههایشان اینجا آینده بهتری داشته باشند. خیلی از همان بچهها هنوز نمیتوانند خانه بخرند یا زندگی مستقلی بسازند.
شکاف ثروت در سال ۲۰۲۵ بیشتر شد
گزارش دوم درباره ثروت خالص است و خیلی صریح. در پایان سال ۲۰۲۵ متوسط ثروت خالص خانوارهای کانادایی حدود ۱ میلیون و ۸۰ هزار دلار بود و بیشتر این رشد از بازار سهام آمده بود، نه از بازار مسکن. خانوارهای ثروتمندتر پولشان را وارد سهام و داراییهای مالی کردند و سود گرفتند. خانوارهای ضعیفتر بیشتر وام گرفتند، عمدتاً وام مسکن. در پایان سال ۲۰۲۵ ثروتمندترین ۲۰ درصد کاناداییها به طور متوسط حدود ۳.۵ میلیون دلار ثروت داشتند و طی یک سال منتهی به پایان ۲۰۲۵ به طور متوسط بیش از ۲۰۰ هزار دلار به ثروتشان اضافه شد. در همان یک سال ۴۰ درصد پایین جامعه حدود ۱۷۰۰ دلار افزایش ثروت داشتند، یعنی حدود ۱۲۰ برابر کمتر. تفاوت وام مسکن در سال ۲۰۲۵ هم به همین اندازه روشن است: ثروتمندها سرعت وام گرفتن را کم کردند و بدهی مسکنشان حدود ۰.۷ درصد بیشتر شد، ولی بدهی وام مسکن ۴۰ درصد پایین جامعه حدود ۷.۵ درصد رشد کرد. در پایان سال ۲۰۲۵ ثروتمندترین ۲۰ درصد حدود ۶۶ درصد کل ثروت کشور را در اختیار داشتند، ۴۰ درصد پایین جامعه حدود ۳ درصد، و پایینترین ۲۰ درصد عملاً ثروت خالص منفی داشتند، یعنی بدهیهایشان از داراییهایشان بیشتر بود.
چرا کاهش نرخ بهره لزوماً کمک نمیکند
یک نکته در این گزارش بیشتر از آنچه به آن توجه میشود ارزش دارد. اداره آمار کانادا میگوید کاهش نرخ بهره میتواند شکاف ثروت را بیشتر کند، نه کمتر. وقتی وام ارزان میشود، خانوارهای ثروتمند راحتتر قرض میگیرند و سرمایهگذاریهای بزرگتری انجام میدهند. خانوارهای کمدرآمدتر بیشتر برای نیازهای اولیه وام میگیرند، مخصوصاً مسکن. مطالعه بانک مرکزی هلند روی ۹۵ سال داده در ۱۵ کشور نشان داد کاهش نرخ بهره میتواند بین ۱ تا ۶ درصد ثروت ملی را به سمت ثروتمندترین افراد منتقل کند. پول ارزان لزوماً خرید خانه را آسانتر نمیکند، و این نکتهای است که دفعه بعد که کاهش نرخ بهره را خبر خوبی برای خریدار اولی معرفی میکنند باید به یاد داشت.
بازار اجاره تورنتو بزرگ به نفع مستأجر چرخید
گزارش سوم که اربنیشن در بهار ۲۰۲۶ منتشر کرد میگوید بازار اجاره تورنتو بزرگ و همیلتون وارد فاز کاملاً متفاوتی شده است. در همان گزارش بهار ۲۰۲۶، حدود ۵.۴ درصد واحدهای اجارهای خالی از سکنه بودند، یعنی تقریباً یکی از هر ۱۹ واحد، که بالاترین نرخ خالی بودن از زمان لاکداونهای کرونا بود. عدد مهمتر همان گزارش سهم واحدهایی است که یا خالی هستند یا مستأجرشان اعلام کرده به زودی تخلیه میکند، که به ۸ درصد رسید، یعنی تقریباً یکی از هر ۱۲ واحد. تا بهار ۲۰۲۶ اجارههای اسمی روی کاغذ خیلی پایین نیامده بودند، ولی صاحبخانهها و پروژهها مشوق میدادند و در آن مقطع حدود ۶۶ درصد پروژههای رنتال مشوق ارائه میکردند. رایجترینش دو ماه اجاره رایگان است، در کنار بونس نقدی و تخفیفهای مختلف. در بهار ۲۰۲۶ متوسط اجاره اسمی حدود ۲۹۰۰ دلار بود، ولی بعد از مشوقها اجاره واقعی به حدود ۲۵۰۰ دلار میرسید، یعنی حدود ۱۳ درصد کاهش واقعی. صاحبخانه ترجیح میدهد اجاره روی کاغذ بالا بماند، چون پایین آمدن اجاره رسمی میتواند ارزش خود ساختمان را پایین بیاورد. همزمان، طی یک سال منتهی به همین گزارش بهار ۲۰۲۶، ساخت بیش از ۱۰ هزار واحد جدید رنتال شروع شده بود، نزدیک ۹۰۰۰ واحد هم قرار بود طی ۱۲ ماه بعد از آن تحویل بازار شود و سرمایهگذارهای کاندو هم عرضه را بیشتر کرده بودند. داستان آشنای کمبود شدید واحد اجارهای، دستکم در کوتاهمدت، دیگر مثل قبل نیست، مخصوصاً وقتی جوانها از تورنتو به استانهای دیگر مهاجرت میکنند.
به خریدارهای جوان در تورنتو چه میگویم
چیزی که به جوانهایی که روبهروی من مینشینند میگویم این است. زندگی کردن در خانه پدر و مادر شکست شخصی نیست، حساب و کتاب است، و در بهار ۲۰۲۶ این حساب و کتاب برای آدم صبور به شکل غیرعادی مساعد بود. مستأجرها قدرت چانهزنیای داشتند که سالها نداشتند، پس یک خانواده میتوانست سر جایش بماند، روی قرارداد اجاره ماه رایگان بگیرد و به جای خرید از روی ترس، پسانداز کند. خریدارها دیگر مجبور نبودند روی هر ملک با انبوهی از پیشنهادهای رقیب رقابت کنند. دامی که باید از آن دوری کرد این است که فکر کنید کاهش نرخ بهره به نفع شماست. وام ارزان قیمت همان داراییای را که میخواهید بخرید بالا میبرد و آمار ثروت دقیقاً نشان میدهد این سود نصیب چه کسی میشود. چیزی که واقعاً شما را جلو میبرد پیشپرداخت بزرگتر است و خریدی که اگر درآمدتان قطع شود باز هم بتوانید از پسش بربیایید.
اگر برای خرید اولین خانه در تورنتو یا جیتیای پسانداز میکنید و برنامهای متناسب با اعداد خودتان میخواهید، فرم پایین همین صفحه را پر کنید یا یک مشاورهٔ رایگان رزرو کنید. سلامت و برقرار باشید
سوالات متداول
چند درصد میلنیالهای کانادایی با والدینشان زندگی میکنند؟
طبق گزارش اداره آمار کانادا که در می ۲۰۲۶ بررسی شد، تقریباً یک نفر از هر شش کانادایی ۲۵ تا ۳۹ ساله هنوز با پدر و مادرش زندگی میکرد، یعنی بیش از ۱۶ درصد. اوایل دهه ۹۰ میلادی حدود ۸ درصد این گروه سنی با خانواده زندگی میکردند، پس این رقم طی چند دهه تقریباً دو برابر شده بود.
آیا وضعیت در تورنتو بدتر از بقیه کاناداست؟
بله. در گزارش می ۲۰۲۶ اداره آمار کانادا، حدود ۲۶ درصد ساکنان ۲۵ تا ۳۹ ساله تورنتو با خانوادهشان زندگی میکردند، یعنی بیشتر از یک نفر از هر چهار نفر، و نزدیک به نیمی از جوانهای زیر ۳۰ سال تورنتو خانه مستقل نداشتند. تا آن زمان در کلگری، مونترال، وینیپگ و هلیفکس هم این درصد به شدت بالا رفته بود، پس مشکل فقط تورنتو و ونکوور نیست.
آیا کاهش نرخ بهره خانه را قابل خریدتر میکند؟
لزوماً نه. اداره آمار کانادا در گزارش می ۲۰۲۶ میگوید کاهش نرخ بهره میتواند شکاف ثروت را بیشتر کند، چون ثروتمندها ارزانتر وام میگیرند و سرمایهگذاری میکنند ولی طبقه ضعیفتر بیشتر برای نیازهای اولیه وام میگیرد. مطالعه بانک مرکزی هلند روی ۹۵ سال داده در ۱۵ کشور نشان داد کاهش نرخ بهره میتواند بین ۱ تا ۶ درصد ثروت ملی را به سمت ثروتمندترین افراد منتقل کند.